Taal in de politiek

De taal in de politieke arena is vaak ronkend, clichématig, overdreven, vaag, verhullend, slordig, grof, etalerend.

Zomaar enkele voorbeeldjes:

Op dit majeure beleidsterrein (Slob)  belangrijke (clichématig, etalerend)

We zullen kijken hoe dit impacteert op de kosten van de gezondheidszorg. effect heeft op We komen met een transitiebrief (Rutte) overgangsbrief? (onduidelijk)

Elke investering in het onderwijs levert zichzelf op. (Sap) loont (slordig)


Bert Wagendorp in VK:
"Het ging niet om Job Cohen, die maar doorgaat met zijn vruchteloze pogingen Geert Wilders op redelijke wijze tot bedaren te brengen. Volkomen zinloos, het enige wat helpt, is een wijsvinger in Geerts oog - en dan maar kijken of de zelfvoldane grijns van die kop is verdwenen en de roffelende proleten in de PVV-bankjes er even het zwijgen toe willen doen."   ook politieke commentatoren gebruiken grove taal (maar in een column mag alles)


Doe eens normaal man. (Wilders tegen Rutte) ) Doet u zelf eens normaal. (Rutte tegen Wilders).  De premier van Turkije is een politieke aap.(Wilders)  grof  (Gaf een korte rel)

Taalgebruik fractieleiders

De waardering van het taalgebruik van de fractieleiders zoals die in de media gebezigd wordt, hangt m.i. nauw samen met de eigen politieke voorkeur van de luisteraar. Zo beoordeelt de PVV-aanhanger het taalgebruik van Wilders als geweldig, de Groen Links-fan vindt Halsema een begenadigd spreker.
Met mijn achtergond als docent Nederlands en politiek-volger, geef ik hieronder mijn waarderingen voor de voornaamste Haagse hoofdfiguren.

Mark Rutte - praat snel, redelijk helder, one-liners, af en toe humor, gladjes
Job Cohen - hakkelend, aarzelend, heldere taal, niet bevlogen, beschouwend en analyserend
Geert Wilders - in jaren '70-taal, ouderwetse woorden en uitdrukkingen, pakkende one liners, hyperbool, dik aangezet, ongenuanceerd, onparlementaire taal, grof
Alexander Pechtholt - goede spreker, timing prima, gebruik juiste beelden en metaforen, duidelijk, humor
Femke Halsema - perfecte dictie en tempo, helder, scherp, beschouwend, goed stemgebruik, m.i. de beste spreker op het Binnenhof
Andre Rouvoet - goede speker, soms te snel, te moeilijk soms, analyserend, praat in ambtelijke taal
Emiel Roemer - goede dictee en tempo, spreekt helder in gewone mensentaal, humor, beeldend
Van der Staay en Thieme - beide redelijk goede sprekers

Een radiostilte in een goede sfeer

Dat aanstaande bijzondere meerderheidskabinet van mannen van de ferme wil, hult (niet huldigt) zich in zwijgen en persisteert in een volkomen radiostilte. Op de radio hoor je er niks van. Hoewel je zou willen dat de nachtelijke radioprogrammering van Radio 1 zes uur lang een volkomen radiostilte liet horen. Dit terzijde.

De radiostilte van de heren Opstelten, Rutte, Verhagen en Wilders (de fermewillers en hun eeuwig opgeruimde informateur) is op tv potsierlijk, overdreven, ongewenst. Beter nog kwamen zij niet in beeld om hun ' sorry, radiostilte' te spietsen als verveelde hondjes op het Binnenhof. De gene spat er van af. Zeg dan niks, laat je niet zien, eet geen gezamenlijk ijsje of pak geen nieuwe haring waar de camera's bij zijn. Dat arme journaille wordt al weken afgescheept met dat veelbetekenende afscheepwoordje  radiostilte. De vier broedende kippen hanteren ook een televisiestilte. Ik zeg: camera's weg, notitieboekjes in de tas, allemaal lekker op vakantie. Heeft geen zin om in 24 uur 1 maal dat woordje radiostilte te registreren. Neem jezelf serieus. Of waar rond in de gonzende wandelgangen waar CDA-dissidenten hun radiostilte voorbijpraten, voer ze dronken op een Haags terrasje, kleed ze off-the-record uit en maak die radiostilte oorverdovend.
Net zo erg als die radiostilte zijn de statements van de altijd montere broedkippen dat de gesprekken in een goede sfeer verlopen. Hebben we ooit anders gehoord? Wat hebben wij aan die goede sfeer als er weer een dag niet geregeerd wordt.
Dus, heren, geen radiostilte en goede sfeer meer, dat weten we nu wel. Neem mij en het volk serieus en zeg pas iets als je wat te zeggen hebt.