De hengelminnende Amsterdamse grachtengordelvissertjes van vroeger en nu zullen het woord wel kennen. Peuren is een eeuwenoud tijdverdrijf, voedsel- en inkomstenbron.
De betekenis: paling vangen met een hoop pieren, aan een stokkie of in een nylonkous van moeders. Het is een effectieve methode, maar het is nu verboden. De paling wordt beschermd, wordt bedreigd, is peperduur. Dus: handen af van de paling, no peuring please.
Ik vroeg aan mijn vrouw (geen sportvisser, lust wel een lekkerbekje): "Weet jij wat peuren is?" Jawel, volgens haar betekende het 'iets uitzoeken/opzoeken'. Met Google iets peuren, sorry browsen. De combinatie met paling is haar onbekend: Enschede is geen vissersdorp.
Peuren doet me aan mijn vader denken. Die ging wel eens stiekem peuren vroeger. Maar hij sprak daarover op een samenzweerderige wijze, niet verder vertellen. Ik mocht nooit mee als hij ging peuren. Wel zag ik eens het wapen: de afgeknipte nylonkous, vol met wormen. Ik sidder(aal)de ervan!
Nu peur ik maar de taal in mijn taalweblog. Een taalpeurist. Lekker wroeten in de taal en af en toe een leuk woordje als peuren omhoog halen. (Mijn vrouw draagt geen nylons)
