Posts tonen met het label taalpurisme. Alle posts tonen
Posts tonen met het label taalpurisme. Alle posts tonen
vrijdag 5 oktober 2012
Survivallen tussen de Engelse werkwoorden
Het is survivallen als je probeert te overleven in het woud van Engelse werkwoorden in de Nederlandse taal. Daarom neem ik het het (2x het!) Enschedese weekendkrantje (hierboven) ook niet erg kwalijk. Het zijn er teveel en je leert niet meer op school hoe je ze moet spellen. Je weet zelfs niet of je ze wel mag gebruiken, of ze tot de Nederlandse woordenschat zijn gaan behoren.
Ikzelf ben geen purist die al die anglicismen wil vermijden. Dan stap je in een tijdmachine, steek je je (2x je!) kop in het zand, leg je je (alweer!) onder een grote steen.Je houdt die Engelse woorden echt niet buiten de deur! We leven met smartphones, ipads, touchscreens en we spelen niet meer met de macanodoos en gaan ook niet meer in een teil op zaterdagavond. Dit laatste voor de oudere lezertjes (60+, nee geen kaas, maar leeftijd).
Onze Taal heeft een mooi lijstje met de Engelse werkwoorden en dier (?) vervoegingen.
Een voorbeeld hieronder:
Bij dat swingen moet je een beetje oppassen als je onwetend en naief bent. Qua taal dan...
En ik swype nooit, maar swipe de hele dag als Jobs-gelovige.
Stel je voor: de Duitsers vallen opnieuw Nederland binnen (zoals eergisteren in Enschede) en ze verordenen dat alle Engelse werkwoorden onmiddellijk moeten worden vervangen door een Duitse vertaling ervan. Dan ben je pas echt in Hotel de Aap gelogeerd!
dinsdag 6 maart 2012
Ik ben een taalpeurist
De hengelminnende Amsterdamse grachtengordelvissertjes van vroeger en nu zullen het woord wel kennen. Peuren is een eeuwenoud tijdverdrijf, voedsel- en inkomstenbron.
De betekenis: paling vangen met een hoop pieren, aan een stokkie of in een nylonkous van moeders. Het is een effectieve methode, maar het is nu verboden. De paling wordt beschermd, wordt bedreigd, is peperduur. Dus: handen af van de paling, no peuring please.
Ik vroeg aan mijn vrouw (geen sportvisser, lust wel een lekkerbekje): "Weet jij wat peuren is?" Jawel, volgens haar betekende het 'iets uitzoeken/opzoeken'. Met Google iets peuren, sorry browsen. De combinatie met paling is haar onbekend: Enschede is geen vissersdorp.
Peuren doet me aan mijn vader denken. Die ging wel eens stiekem peuren vroeger. Maar hij sprak daarover op een samenzweerderige wijze, niet verder vertellen. Ik mocht nooit mee als hij ging peuren. Wel zag ik eens het wapen: de afgeknipte nylonkous, vol met wormen. Ik sidder(aal)de ervan!
Nu peur ik maar de taal in mijn taalweblog. Een taalpeurist. Lekker wroeten in de taal en af en toe een leuk woordje als peuren omhoog halen. (Mijn vrouw draagt geen nylons)
vrijdag 28 januari 2011
Spreek je moerstaal, Rutte!
Onze premier is een taalvervuiler. Er wordt over hem geklaagd op internet. Door taalpuristen die op een taalpolitiemissie zijn. Lees de kritiek hier.
Maar in Ruttes kabinet zit ook een minister van foreign affairs, een Uri Rosenthal, die kan er ook wat van! Maar ook andere ministers doen een coin in the little pocket (duit in het zakje).
Deze mannen van de administratie Rutte wekken de indruk dat zij omgaan met tout le monde en uitstekend zijn ingevoerd in de internationale politiek.
Het is buitengewoon irritant. Ga er eens op letten en turf. Het gebruiken van veel Engelse taal is misplaatst, onnodig, kinderachtig. Kijk mij eens ingevoerd zijn, ik ken mijn zaakjes, ik ben heel modern, ik heb mij ontworsteld aan de Haagse kaasstolp. Hun taalgebruik is geen taal om je vingers bij af te likken. Ik zeg: het is zielig en we gaan er net zo lang over zeuren totdat het afgelopen is. Deze premier zegt de premier te zijn van alle Nederlanders, ook van Henk en Ingrid, de volksbuurtbewoner, de koffietentbezoeker, de hardhorende opa met alleen lagere school.
We speken af dat Rutte nooit meer the great communicator wordt genoemd. Het succes van het blonde beest Wilders is gebaseerd op zijn oubollige, niet mis te verstane, jaren 70 Nederlands, waar geen woord Marokkaans of Engels bij zit.
Mensen, wij spreken in dit landje gewoon dietsch, de gewone landstaal, het Nederlands. En dat is al moeilijk genoeg. Engels is not our cup of thee, mister Rutte en Rosenthal!
Maar in Ruttes kabinet zit ook een minister van foreign affairs, een Uri Rosenthal, die kan er ook wat van! Maar ook andere ministers doen een coin in the little pocket (duit in het zakje).
Deze mannen van de administratie Rutte wekken de indruk dat zij omgaan met tout le monde en uitstekend zijn ingevoerd in de internationale politiek.
Het is buitengewoon irritant. Ga er eens op letten en turf. Het gebruiken van veel Engelse taal is misplaatst, onnodig, kinderachtig. Kijk mij eens ingevoerd zijn, ik ken mijn zaakjes, ik ben heel modern, ik heb mij ontworsteld aan de Haagse kaasstolp. Hun taalgebruik is geen taal om je vingers bij af te likken. Ik zeg: het is zielig en we gaan er net zo lang over zeuren totdat het afgelopen is. Deze premier zegt de premier te zijn van alle Nederlanders, ook van Henk en Ingrid, de volksbuurtbewoner, de koffietentbezoeker, de hardhorende opa met alleen lagere school.
We speken af dat Rutte nooit meer the great communicator wordt genoemd. Het succes van het blonde beest Wilders is gebaseerd op zijn oubollige, niet mis te verstane, jaren 70 Nederlands, waar geen woord Marokkaans of Engels bij zit.
Mensen, wij spreken in dit landje gewoon dietsch, de gewone landstaal, het Nederlands. En dat is al moeilijk genoeg. Engels is not our cup of thee, mister Rutte en Rosenthal!
Abonneren op:
Posts (Atom)
